گرما و سرما آنقدر مهم هستند که روان‌شناسان از قدیم از آن به عنوان امر سازنده و تحریکی مزاجی انسان یاد کرده اند. گرمای زیاد می تواند بر بلندی و کوتاهی برج ایفل تاثیرگذار باشد، پس نمی توان انسان را از این واقعه مهم این روزهای کره ی زمین مستثنا کرد.
آب و هوا بر تغییر رفتارهای طبیعت تاثیر مستقیم دارد. انسان هم جز این طبیعت است و از این تأثیر نمی‌تواند به دور باشد.

مجله علمی the-scientist
چاپ مقاله ای با عنوان ?Do Heat Waves Spur Violence در سال ۲۰۱۱

رابطه گرما با خشونت

آیا هوای گرم موجب خشونت می شود؟

(یک نکته مهم است که بدانیم گرما همانگونه که طبیعت را تحریک می کند و مثلا موجب تبخیر آب و در نهایت خشکسالی می شود بر انسان هم اینگونه تاثیری دارد. یعنی گرما بدن را تحریک به خستگی مفرط می کند و این ممکن است واکنش به اتفاقات را افراطی کند و یک عکس العمل ساده خشن بدل به یک خشونت تند شود. پس بدانیم تاثیر گرما به خشونت، یک عامل تحریک‌کننده ی خشونتی است و کمتر منجر به تولید خشونت می شود.

پژوهش های روانشناسی درباره ی رابطه ی گرما با خشونت از سال ۲۰۰۲ بعد از ایجاد یک‌ موج شدید گرمایی طولانی مدت که در اکثر نقاط جهان پدیدار شد، به طور جدی و بین المللی آغاز شد.

طبق آمارهای رسمی از مراکز ثبت خشونت های اجتماعی پلیس آمریکا، تنها در تابستان سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۴ میزان خشونت و درگیری های شدید بین مردم ۱۲ درصد افزایش داشته که دلیل آن منحصرا کلافگی و عدم کنترل رفتار فردی در درگیری بوده است. اینجاست که تاثیر عوامل محیطی مانند گرما خودنمایی می کند.
محققان دانشگاه ماساچوست سطح متوسط ​​گرمای بالای ۴۰ درجه را در یک روز، عامل تحریک‌کننده ی خشونت و ادامه ی این سطح در یک هفته را عامل ایجاد خشونت می دانند.

تئوری دیگری معتقد است که بسیاری از خشونت ها به فرصت های اجتماعی بستگی دارد که از دست می روند یا در لحظه ی مناسبشان تحقق نمی یابند. وقتی هوای یک شهر گرم‌تر می شود و مردم مجبور به گذارندن وقت بیشتری در بیرون از خانه هستند، جرایم خشونت آمیز افزایش می یابد. یک لحظه ی تحریک‌کننده گرمایی در مکان اتاق پرو یا در مصاحبه ی کاری شما می تواند شما را برای رسیدن به لباس مدنظرتان و کاری که برایش زحمت کشیده اید، با تعلیق جدی روبرو کند.

میانگین ثبات دمای بالای ۴۰ درجه در یک روز می تواند سطح پایداری کنترل مغز را از انسان سلب کند. یعنی در مکان های شلوغ مانند اتوبوس، مترو و پیاده روها ممکن است به دلیل حجم تردد انسان ها و تجهیزات سنگین صنعتی، دمای محیط به ۵۰ درجه برسد و این یعنی عدم کنترل رفتارهای ناخودآگاهی در فرد. اینکه در مکان های شلوغ افراد نمی توانند به خوبی رفتار هنجاری داشته باشند، یکی از عوامل تاثیر گرما بر بدن است.

از آنجایی که خشونت برای ظهور کاملش در محیط های اجتماعی نیاز به تداوم عامل خشونت زا دارد. در گرما این موضوع بسیار مشهود می‌شود.

شما وقتی با راننده ای بر سر کرایه درگیر می شوید عامل مولد خشونت زا پول و مقصد شما است. اینکه شما برای مدتی معلوم و یا یک موقعیت خاص سفری درون شهری دارید، پولی که برای این مسیر پرداخت می کنید مهم می شود. حالا فکر کنید که سرکار رفتن هر روز شما مهم است، پس پولی که برای رفتن به سرکار هزینه می کنید اهمیت ویژه ای پیدا می‌کند. حالا با این مثال حساب کنید در این درگیری اگر هوای گرم خارج از کنترل بدن شما شود، به آن دو مورد، گرما را هم یک امر خشونت زای دیگر به حساب بیاورید که عامل تحریک‌کننده می شود. مانند کسی که در دعوا شما را تشویق به ادامه دعوا می‌کند.

کریگ آندرسون، روانشناس دانشگاه ایالتی آیووا، در سال ۲۰۰۵ با تجزیه و تحلیل داده ها، روند افزایش خشونت را با افزایش درجه حرارت مرتبط دانست. آندرسون دریافت که بدن در ساعات 9 شب تا 3 صبح بهترین آرامش ممکن را دارد و این در زمانی ست که درجه حرارت بدن و محیط به طور کلی خنک تر از ساعات دیگر روز است. آندرسون متوجه شد که در طول روز و‌ گرمای ۴۰ درجه این خنکی از بدن کاملا دور می شود و بدن برای کسب این خنکی انرژی مصرف می‌کند، مانند بادزدن خودش. این یعنی تحلیل انرژی و خستگی و در نهایت عدم تحمل کافی برای کنش و واکنش های روزانه.

همچنین گرمای زیاد و به موجب آن تعریق در نواحی مختلف بدن باعث تحریک جنسی در اندام‌های تناسلی خصوصا در دختران می شود و از آنجایی که این یک کنش جنسی نامناسب و غیرمتعارف است و نمی‌تواند دلیل مشخص و زیبایی را برای تحریک تعیین کند، وضعیت خشونت زا را به وجود می آورد.
به همین دلیل است که در موقعیت های گرمایی شدید زنان در معرض آسیب بیشتری هستند.

در گرما بدن دچار افزایش ضربان قلب، گردش خون و عرق کردن و همچنین تغییرات متابولیسمی زیادی می شود. گرسنگی، ضعف و تشنگی در ارتباط با هوای گرم می تواند فعالیت سیستم عصبی سمپاتیک شما را تغییر دهد که در نهایت باعث افزایش تولید تستوسترون شود. یکی از دلایل آزارهای جنسی در مناطق گرم توسط مردان بر زنان اعمال می شود، برای همین موضوع است.

فرضیه ای دیگری هم است که بسیار مهمتر است. اینکه ناراحتی های فیزیکی در گرما با یادآوری خاطرات منفی مرتبط است و این می تواند واکنش فردی نسبت به رفتارهای احساسی را تغییر دهد. برخی مطالعات نشان داده اند افرادی که بیش از حد در معرض گرما هستند همواره در مبارزه با تفکر منطقی هستند و در این موقعیت به شدت بین احساس و منطق خود در یادآوری خاطرات گذشته دچار تنش می شوند.